Oma bezoeken plannen, zonder dat het bij één iemand blijft hangen

Waarom het zo vaak misgaat

Bijna geen enkele familie gaat te weinig langs uit onverschilligheid. Het gaat mis omdat niemand het overzicht heeft. Iedereen denkt dat een ander deze week wel gaat, en dus gaat er niemand. Twee weken later komen jullie er met een schrikje achter.

En als het wél goed gaat, gaat het vaak scheef: één iemand — meestal wie het dichtst bij woont, meestal een dochter — draagt het grootste deel. Dat blijft lang goed, en dan opeens niet meer.

Beide problemen komen uit dezelfde bron. Er is geen plek waar staat wat er is afgesproken.

Begin met een ritme, niet met een schema

Een dichtgetimmerd rooster voor drie maanden houdt niemand vol. Een ritme wel. Spreek af hoe vaak jullie er willen zijn — bijvoorbeeld twee keer per week — en laat het invullen aan wie op dat moment kan.

Dat ritme is ook makkelijker te verdedigen tegenover jezelf. "Ik ben deze maand twee keer geweest" is iets anders dan het vage gevoel dat je te weinig doet.

Vraag ook even bij het huis na wanneer een bezoek het beste uitkomt. Vlak na het avondeten is vaak rustiger dan een drukke zondagmiddag, en bij dementie schelen ochtend en avond soms enorm.

Verdeel op beschikbaarheid, niet op eerlijkheid

De verleiding is om het precies gelijk te verdelen. Doe dat niet. Iemand met kleine kinderen en een baan op een uur rijden kan minder dan iemand die om de hoek woont, en dat is geen gebrek aan liefde.

Wat wél helpt, is dat het zichtbaar is. Als iedereen ziet wie er de afgelopen maand is geweest, corrigeert dat zichzelf — meestal zonder dat er iets over gezegd hoeft te worden. Het gesprek dat je wilt vermijden, is precies het gesprek dat niet meer nodig is zodra het overzicht er is.

Betrek ook de wat verdere familie. Een neef, een schoondochter, de buurvrouw van vroeger: voor oma is dat vaak juist het leukste bezoek van de week, en voor de planning scheelt het een dag.

Zet het ergens waar iedereen het ziet

Dit is het enige onderdeel waar techniek iets oplost. Een gedeelde kalender waar iedereen zijn eigen bezoek inzet, haalt het coördineren bij die ene persoon weg.

Wie Gaat Er Op Bezoek is daarvoor gemaakt: één familie, één wachtwoord, iedereen ziet dezelfde kalender. Geen account per persoon, niets te installeren, en de bezoektijden van het huis staan erin zodat je niet op een verkeerd moment plant.

Bij lege weken is dat meteen duidelijk. Je hoeft niemand te herinneren; het gat staat er gewoon.

Kleine dingen die het verschil maken

• Kort mag. Een half uur is een bezoek. Wachten tot je een hele middag hebt, betekent meestal dat je niet gaat.
• Neem iets mee waar je samen naar kunt kijken — foto’s van de kinderen, een oude fotoalbum. Dat vult stiltes die anders ongemakkelijk worden.
• Zet het in je eigen agenda zodra je het inplant. Een bezoek dat alleen in een familieplanner staat, verliest het van een tandartsafspraak.
• Schrijf na afloop kort op hoe het ging. De volgende bezoeker weet dan of oma een goede week had, en jij hoeft het niet nog een keer na te vertellen.
• Verwacht niet dat het altijd fijn is. Sommige bezoeken zijn zwaar. Dat je bent geweest, telt ook op die dagen.

En als het toch niet lukt

Er zijn periodes waarin het gewoon niet gaat. Een verhuizing, een ziek kind, een drukke maand. Zeg dat dan hardop tegen de anderen in plaats van stilletjes af te haken — dan kan iemand anders die week oppakken, en dat is precies waarvoor jullie het samen doen.

Een bezoek dat je afzegt en dat iemand anders overneemt, is nog steeds een bezoek. Voor oma maakt het niet uit wie er in de deuropening staat.

Veelgestelde vragen hierover